%d8%b2%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a8%d8%b1-%d8%a7%d9%85%d8%aa%d8%ad%d8%a7%d9%86-%d9%85%d9%86-%d9%88-%d8%aa%d9%88-%d9%85%db%8c-%da%af%d8%b1%d8%af%d8%af-shia-muslim-32307

زمان بر امتحان من و تو می‌گردد …

 

%d8%b2%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a8%d8%b1-%d8%a7%d9%85%d8%aa%d8%ad%d8%a7%d9%86-%d9%85%d9%86-%d9%88-%d8%aa%d9%88-%d9%85%db%8c-%da%af%d8%b1%d8%af%d8%af-shia-muslim-32307عاشورا رخ داد تا ما بفهمیم شرط ظهور قائم این است که به انتظارش ایستاد و در راهش ایستادگی کرد نه این‎که گوشه‎ای ساکن و بی تحرک نشست و تنها نظاره‎گر بود

زمان بر امتحان من و تو می‌گردد تا ببیند که چون «صدای هل من ناصر» امام عشق برخیزد چه می‌کنیم.
(شهید مرتضی آوینی/ کتاب گنجینه آسمانی/صفحه ۶۲)

با نو شدن هلال ماه قمری، دفتر تاریخ، دوباره از نو ورق می¬خورد و محرّم دیگری را برای ما زنده می¬کند تا صدای “هیهات من الذله”ی امام حسین(علیه¬السلام) را به گوش عالم برساند و همه بینند هنوز نسل برپاکنندگان عاشورا بر سر این دنیا، سایۀ فتنه و ذلت خود را  گسترانده¬اند و بر گلوی جهان پا گذاشته¬اند تا شهد شیرین عدالت از گلویش پایین نرود.
محرّم با آمدنش مسئولیت تمام منتظران منجی را سنگین می¬کند؛ چراکه این ماه با مقولۀ موعود عجین است و رنگ و بوی مهدوی دارد؛ و در جریان ظهور حضرت، نقش اساسی ایفا می¬کند. قیام امام شهید، باید به دست آخرین سلالۀ عصمت، به سرانجام برسد و حُسن ختام این حماسۀ خدایی باید به دست حضرت بقیه‌الله باشد تا به جهان ثابت کند مظلومیت، جزو جدانشدنی اهل‌بیت به¬خصوص حضرت اباعبدالله الحسین(علیه¬السلام) است.
مظلوم دیروز، مظلوم امروز
مظلومیت در زندگی اهل‌بیت(علیهم¬السلام) موروثی است که در سرشتشان نهادینه‌شده است؛ و آن‌هم به این دلیل است که در سرتاسر زندگی¬شان بر تمام مصیبت‌های وارده صبر پیشه کردند و دم از شِکوه نزدند؛ و در مقابل ذات احدیت سر تسلیم فرود آوردند؛ ولی مظلومیت امام حسین(علیه¬السلام¬) به حدّ اعلی خودش رسیده است که همۀ تاریخ بر این امر، صحه می¬گذارند و کل کائنات، بیرق مظلومیتش را به اهتزاز درمی¬آورند و در عزایش محزون هستند؛ حتی امام زمان(عج) در وصف جد بزرگوار خود می-فرماید:”سلام بر آن کشتۀ مظلوم”، “سلام بر آن مظلوم بی‌یاور”۱٫
امام مهدی(عج) به¬عنوان هادی امت و مُصلح جهان، خود نیز مظلوم¬ترین فرد عالم است و به ما ثابت می-کند که این ویژگی فقط برای امام سال۶۱ (ه.ق) نیست؛ بلکه در سال ۱۴۳۸(ه.ق) هم حسینی دیگر وجود دارد که مظلومیتش بیشتر است زیرا زرق‌وبرق دنیا باعث شده است کمتر کسی به این موضوع فکر می-کند که جهان، صاحب¬الامر حقیقی خود را گم‌کرده است؛
اما تقدیر الهی بر این قرارگرفته است که عاشورا تنها یک‎بار آن‌هم در سال ۶۱ هجری به وقوع بپیوندد تا خداوند به‌تمامی مردم جهان در هر عصر و تاریخ مخصوصا شیعیان نشان دهد تنها گذاشتن امام معصوم نتیجه جز به خاک و خون کشیده شدن او و وقوع بزرگ‎ترین جنایت کائنات را ندارد.
عاشورا رخ داد و امام حسین(ع) و یاران با وفای ایشان به فجیع‎ترین شکل ممکن به شهادت رسیدند تا این پیام را به ما مردمان آخرالزمان برسانند که:
«شرط ظهور قائم این است که به انتظارش ایستاد و در راهش ایستادگی کرد نه این‎که گوشه‎ای ساکن و بی تحرک نشست و تنها نظاره‎گر بود.»
امام حسین(ع) به شهادت رسید تا به ما منتظران بگوید:
«بیش از این‌که شما در انتظار منجی موعود باشید این امامتان است که در انتظار یاری شماست و این شمایید که با رفتار خود زمینه‎ساز ظهور و پیروزی نهایی حق خواهید بود.»
اهمیت نقش منتظران حضرت بقیه‌الله الاعظم(عج) در زمینه‎سازی ظهور به¬گونه¬ای است که حضرت سید الشهداء در توصیه‎ای در عالم مکاشفه به یکی از علمای قم فرمودند:”مهدی ما در عصر خودش مظلوم است، تا می¬توانید دربارۀ مهدی(علیه¬السلام) سخن بگویید و قلم‌فرسایی کنید، آنچه که دربارۀ شخصیت این معصوم بگویید دربارۀ همۀ معصومین(علیهم¬السلام) گفته¬اید؛ چون حضرات معصومین همه در عصمت، ولایت و امامت یکی هستند  و چون عصر، عصر حضرت مهدی(علیه¬السلام) است سزاوار است که دربارۀ او مطالب گفته شود”؛ و در خاتمه فرمودند:”باز تأکید می¬کنم دربارۀ مهدی ما زیاد سخن بگویید و بنویسید، مهدی ما مظلوم است، بیش ازآنچه نوشته و گفته‌شده باید درباره¬اش نوشت و سخن گفت”.(۱)
و باز امام حسین(علیه¬السلام) در حدیثی دیگر با تأکید بر لزوم مقاومت و پایداری منتظران منجی در برابر فتنه‎های آخرالزمان و پاداش این مقاومت می¬فرماید:”دوازده هدایت‌کننده از ماست و نخستین آن‌ها امیرالمؤمنین(علیه¬السلام) و آخرین آن‌ها نهمین فرزند من است. او امامی است که برای حق قیام می¬کند. خدا توسط او زمین را پس‌ازآنکه مرده باشد، زنده می¬کند. دین با او آشکار می¬شود و آیین حق توسط او در سراسر جهان تحقق می¬یابد؛ گرچه خوشایند مشرکین نباشد. او را غیبتی است طولانی، گروهی به شک و تردید می¬افتند و گروهی دین‌دار، استوار و ثابت‌قدم می¬مانند. شک داران، ثابت‌قدمان را آزار می-رسانند و به آن‌ها می¬گویند: «اگر شما راست‌گو هستید، روز موعود کی فرامی‌رسد؟» و آنان که در زمان غیبت بر آزار و تکذیب شک داران، صابر و بردبار باشند همانند مجاهدانی هستند که در پیشگاه رسول‌الله(صل الله علیه و آله وسلم) جهاد می¬کنند”.(۲)
در پایان باید گفت رابطه میان امام حسین، منتظران موعود و امام زمانشان، رابطه عمیق و درهم‌تنیده‌ای است که می‎توان در این حدیث از امام عصر خلاصه کرد:
«من برای مؤمنی که مصیبت جد شهیدم را یادآور شود و سپس برای تعجیل فرج و تأیید من دعا نماید دعا می‎کنم»(۳)
باشد که دعای پایان گریه‎ها و عزاداری‎های هرروز و هر شبمان این ذکر باشد:

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
ان‎شاءالله

فهرست منابع
۱٫    صحیفۀ مهدیه، ص ۵۱
۲٫    کمال¬الدین، ج ۱، ص ۳۱۷/ عیون الاخبار، ج ۱، ص ۱۸/ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۳۳
۳٫    مکیال المکارم فى فوائد الدعاء للقائم

یک پاسخ بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *